Z uzasadnienia:

Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki – Fabryki B. S.A. od wyroku Sądu Okręgowego, którym oddalone zostało powództwo przeciwko Fabryce J. S.A. o stwierdzenie nieważności uchwały nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy pozwanej z 27.4.2007 r. w przedmiocie niepodejmowania uchwały przewidzianej w pkt 6 porządku obrad, dotyczącym wyboru członków rady nadzorczej w drodze głosowania oddzielnymi grupami. W sprawie jest niesporne, że w zwołanym przez zarząd pozwanej na dzień 27.4.2007 r. porządku obrad nadzwyczajnego walnego zgromadzenia, w uwzględnieniu wniosku akcjonariusza pozwanej reprezentującego ponad jedną piątą kapitału zakładowego, umieszczono jako pkt 6 wybór członków rady nadzorczej w drodze głosowania oddzielnymi grupami. Walne zgromadzenie najpierw podjęło uchwałę o przyjęciu porządku obrad, a następnie, na wniosek przewodniczącego zgromadzenia, uchwałę o „niepodejmowaniu uchwały przewidzianej w pkt 6 porządku obrad”. Przeciwko tej ostatniej uchwale głosowała powódka. Jej sprzeciw został zamieszczony w protokole. W wyniku podjęcia tej uchwały nie dokonano wyboru członków rady nadzorczej w drodze głosowania oddzielnymi grupami.

Sąd Apelacyjny przychylił się do poglądu wyrażonego w sprawie przez sąd I instancji, że usunięcie z porządku obrad walnego zgromadzenia jakiegoś z jego punktów ma charakter czynności porządkowej, a nie merytorycznej i że może być dokonane przez walne zgromadzenie. Uchwała walnego zgromadzenia w tym przedmiocie nie jest więc sprzeczna z ustawą. Sąd Apelacyjny zwrócił przy tym uwagę, że gdyby powódka wystąpiła nie z powództwem o stwierdzenie nieważności uchwały, lecz z powództwem o jej uchylenie, to wówczas jej żądanie podlegałoby ocenie z punktu widzenia art. 422 § 1 w zw. z art. 385 § 3–9 KSH i miałaby pełne zastosowanie wykładnia dokonana przez SN w wyroku z 13.6.2003 r. (III CKN 111/01, OSNC Nr 9/2004, poz. 141).

Wyrok wymieniony na wstępie zaskarżyła w całości skargą kasacyjną powódka. Podstawę skargi stanowi naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 400 § 1 i art. 404 § 1 i 2 w zw. z art. 385 § 3–9 KSH. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku lub także wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy sądowi II lub I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z ustaleń [...]